Senelerce okunur. İşlere güçlere girilir. Arkadaşlarla gezilip tozulur. Herkes gibi yaşanır.
Bu süre zarfında -yine herkes gibi- lokanta ve anne yemekleri, mmmmhh nidalarıyla, mideye indirilir.
Sonra bir bakarsın yaş 26'dır ve fark edersin ki, bünye hala adam gibi yemek yapamamaktadır. Bir kaç girişim hüsranla, bir kaç diğer girişim ise zaferle sonuçlanır.
Tutarlılık sıfır noktasındayken, çevredekilerde de pek bir numara görülmediğinden, genel bir beceriksizlik ya da mutfak fobisinin söz konusu olduğuna karar verilir.
Bu blog, ikisinden birine ya da her ikisine birden sahip mükemmel aşçı adayları içindir.
Şimdi kemerlerinizi bağlayın; kalkışa geçiyoruz.
Arada türbülans falan olabilir; korkmayın. Hiçbir şey kontrol altında değil!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
eee ne dersiniz?